S.Fic SnK : This is Jean’s Time! JeanRi

Title : This is Jean’s Time!

Author : OMU

Rate : NC-17

Piring : Jean/Rivaille

Notice : เป็นฟิคเฉพาะกิจสุดๆเลยค่ะ แซงหน้าฟิคหลักของเอรีไปเรียบร้อย แต่งเพราะTLเต็มไปด้วย แฟนเกิลของบอทแจนที่ลงสมัครตำแหน่งสามีและภรรยาของคุณชายแจน แต่บอทแจนชอบแซะรีไวล์ให้คนแต่งฟินเล่น ก็เลยออกมาแบบนี้แหละค่ะ

 

            เสียงนิ้วกระทบคีย์บอร์ดดังอย่างต่อเนื่องในคืนที่เงียบสงัด เด็กหนุ่มนั่งยกยิ้มให้หน้าจอมอนิเตอร์ที่เป็นแสงสว่างจุดเดียวในห้อง ตอนนี้รีไวล์ยังไม่กลับจากการประชุมของบริษัทที่คงจะยืดเยื้อเหมือนทุกครั้ง เพราะงั้นการที่วัยรุ่นอย่างเขาจะหาอะไรสนุกๆทำก็คงไม่ใช่เรื่องผิด ดวงตาสีอ่อนกวาดสายตาอ่านข้อความบนหน้าจอเบราว์เซอร์ ข้อความจากเด็กสาวหลายคนเด้งขึ้นมาบนหน้าทวิตเตอร์ของเขา ด้วยรูปร่างหน้าตาที่ดึงดูดและนิสัยช่างเจรจาของแจน กิลชไตน์ทำให้นักศึกษาทั้งในมหาวิทยาลัยเดียวกันและต่างมหาลัยต่างชื่นชอบในตัวเขา ภายในห้องมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงนาฬิกาเท่านั้น เด็กหนุ่มเหลือบตามองเวลาบนหน้าจอคอมก่อนจะลุกขึ้นบิดขี้เกียจเพื่อขับไล่ความปวดเมื่อยจากการนั่งท่าเดิมนานเกินไป เด็กหนุ่มมองเพดานเพื่อครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ก่อนที่จะพรมนิ้วลงไปในช่องทวีตข้อความ “ผมไปอาบน้ำก่อนนะครับ” เด็กหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะคว้าผ้าเช็ดตัวบนราวแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

 

มือเล็กแตะคีย์การ์ดลงบนแป้นก่อนที่ผลักประตูห้องเข้าไป สิ่งแรกที่มักจะเจอตอนเข้าห้องมาคือ ความมืด เจ้าเด็กบ้านั่น… รีไวล์เดาะลิ้นด้วยความหงุดหงิดพลางกดสวิตช์ไฟ ร่างบางถอนหายใจก้มตัวลงไปหยิบรองเท้าของตนเข้าตู้พร้อมกับดึงชายเสื้อออกจากกางเกงเพื่อคลายความอัดอัด ขาเล็กสาวเท้าเข้าไปในห้องนอน เสียงน้ำกระทบพื้นทำให้เขาเข้าใจว่าคนที่ทำให้เขาหงุดหงิดได้ตลอดเวลากำลังอาบน้ำอยู่ ตาเรียวเหลือบไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เปิดทิ้งไว้ รีไวล์เดินไปที่โต๊ะคอมพิวเตอร์ของอีกฝ่าย ก่อนจะคลิกเมาส์ลงที่ “36 new tweets” ปากบางพึมพำอ่านข้อความที่เด้งขึ้นมา นิ้วเรียวบีบเมาส์หนูในมือแน่น ก่อนจะกระฉากปลั๊กไฟออก หน้าจอมอนิเตอร์ดับวูบลงเหลือเพียงความมืด ลูกแก้วสีดำฉายแววหงุดหงิดก่อนจะตวัดไปที่ประตูห้องน้ำที่เปิดออก แสงไฟสีส้มอ่อนส่องเข้ามาในห้องนอน ร่างสูงในเสื้อยืดและกางเกงวอร์มสีเข้มเดินออกมาพร้อมผ้าขนหนูที่พาดอยู่บนศีรษะ แจนยกยิ้มเมื่อเห็นคนรักนั่งอยู่บนเตียงก่อนจะเดินไปนั่งลงโดยโอบไหล่บางจากทางด้านหลัง

“กลับมาแล้วเหรอครับ เหนื่อยไหม”เด็กหนุ่มพูดกดจมูกลงบนแก้มนิ่ม ความเย็นจากหยดน้ำที่เกาะบนแขนแกร่งทำให้คนสูงวัยเดาะลิ้นอีกครั้ง ไอ้ท่าทางอ้อนๆแบบนั้นน่ะมันใช้กับฉันไม่ได้ผลหรอกนะ

“แก…”เสียงทุ้มติดหวานที่แหบเพราะไม่ได้พูดนานดังขึ้น แจนยกคิ้วเป็นเชิงถาม เอียงคอมามองหน้าอีกคนที่นั่งหน้าหงิก อย่ามาทำท่าทางใสซื่อ ไอ้เด็กเวร ยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิด คิ้วเรียวมุ่นเข้าหากันโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ คนต้นเหตุปรายตามองคอมพิวเตอร์ที่จอดับไปแล้วเพราะฝีมือคนข้างกายก็เดาอารมณ์คนขี้โมโหออก

“หึงเหรอครับ”ใบหน้าคมยกยิ้มระรื่นพลางเลื่อนมือจากไหล่เป็นเอวบาง ก่อนจะซุกใบหน้าลงบนคอขาว มือเล็กผลักศีรษะที่ปกคลุมด้วยเส้นผมสีน้ำตาลเทาออก

“ถ้าแกทำอีก… ฉันจะตัดไปให้หมากิน”คนตัวเล็กพูดเสียงเรียบ หากแต่คนฟังกลับยิ้มร่าจนตาปิดเพิ่มแรงกอดรัดที่เอวบางยิ่งกว่าเดิม

“หืม ถ้าตัดแล้วคุณจะ‘กิน’อะไรล่ะครับ”พูดพลางเอาแก้มไปถูกับแก้มเนียน มือข้างหนึ่งเลื่อนเข้าไปใต้เสื้อเชิ้ตทำงาน ขณะที่อีกข้างโอบรัดเอวเพราะกลัวอีกฝ่ายจะดิ้น

“ฉันเหนื่อย”คนทำงานมาทั้งวันพึมพำไม่สนใจคำพูดส่อเสียดของอีกฝ่าย เอนหลังพิงอกกว้างของอีกฝ่าย เจนประทับจูบลงบนหน้าผากอีกฝ่ายเบาๆ ขณะที่มือสัมผัสกับตุ่มไตบนหน้าอกคนอ่อนล้าเรียกเสียงครางในลำคอ

“ผมดีใจนะที่คุณหึง”หมาป่าในคราบแกะน้อยกระซิบชิดริมฝีปากบาง รีไวล์ปรายตามองคนรักที่เด็กกว่าก่อนจะดีดนิ้วลงบนหน้าผากเต็มแรง แจนปล่อยมือจากเอวคนทำร้ายมาลูบหน้าผาก รีไวล์ยืนหันหน้าเข้าหาเด็กช่างฉวยโอกาส มือเล็กคว้าผ้าขนหนูบนศีรษะอีกฝ่ายมาเช็ดผมให้ ต้องให้คอยดูแลตลอด ทำตัวเป็นเด็กอยู่ได้

“ฉันเปล่าหึง หัดดูแลตัวเองซะบ้าง มัน…น่ารำคาญ”คนปากแข็งปฏิเสธหน้านิ่ง แต่ถึงอย่างนั้นน้ำเสียงกลับอ่อนกว่าปกติ แจนโอบเอวคนปากร้ายใจดี เด็กหนุ่มซุกหน้าลงกับหน้าท้องแบนราบยกยิ้มให้กับนิสัยที่เหมือนคุณแม่คอยจ้ำจี้จ้ำไชลูกชายไม่เอาถ่าน

“ครับ ผมจะไม่ทำให้คุณเป็นห่วง”เสียงทุ้มเจือกระแสยินดีทำให้แก้มใสขึ้นสีจางๆ ถึงจะเป็นคนรักกันมาเป็นปีแล้วก็เถอะ แต่ไอ้น้ำเสียงเหมือนหยอกล้อเนี่ยฟังกี่ครั้งก็ไม่ชินเสียที

“ฉันไม่ได้ห่วง”รีไวล์ดันหมาป่าขี้อ้อนออกหากแต่ข้อมือกลับถูกดึงให้ทั้งร่างลงไปนอนอยู่บนเตียงนุ่มโดยมีอีกฝ่ายยิ้มทะเล้นอยู่ข้างบน ไอ้เด็กฉวยโอกาส ไอ้เด็กบ้ากาม ไอ้… ความคิดทั้งมวลถูกหยุดลงเมื่อร่างสูงบดเบียดริมฝีปาก ลิ้นร้อนหยอกล้อคนข้างใต้ที่ไม่ยอมตอบรับการกระทำ มือกร้านสัมผัสไปทั่วและหยุดลงที่ใบหน้าของคนรัก ปากบางเผยอรับสัมผัสที่ส่งมา สัมผัสที่ทำให้โอนอ่อนเสมอ อีกฝ่ายรุกล้ำหาเข้าเหมือนทุกครั้งตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ รีไวล์ยกแขนขึ้นโอบคออีกฝ่าย แจนผละออกเพื่อให้คนตัวเล็กได้หายใจ

“หวานขนาดนี้ทำไมปากแข็งนักล่ะครับ”ละเอียดจมูกไปยังแก้มนิ่ม ตามด้วยคอขาวก่อนจะตีตราความเป็นเจ้าของอย่างแผ่วเบา นิ้วเรียวนวดเฟ้นหน้าอกแบบบางที่หายใจสะท้านด้วยแรงอารมณ์ เสียงครางหวานเล็ดลอดออกจากลำคอที่เจ้าตัวพยายามปิดกั้น แจนไล่จูบบนแผ่นท้องขาว เลื่อนมือสัมผัสกับความต้องการใต้กางเกงสีดำ

“พรุ่งนี้…ฉันต้องทำงาน”รีไวล์คุมเสียงตัวเองไม่ให้สั่น แขนเล็กพาดปิดดวงตาเพื่อซ่อนอารมณ์ แต่ก็ต้องเม้มปากแน่นเมื่อมืออุ่นสัมผัสเข้ากับความต้องการของตน สัมผัสที่นุ่มนวลแต่รุกเร้า ร่างข้างบนยังคงปรนเปรอคนรักด้วยความหฤหรรษ์ เรือนร่างกึ่งเปลือยตรงหน้ามองกี่ครั้งก็ไม่เคยเบื่อมีแต่จะหลงไหลมากกว่าเดิม

“อึก… แก…”ร่างบางเอ่ยเสียงขาดห้วง ตาเรียวฉายแววหงุดหงิดอีกครั้งเมื่อไม่ได้รับการปลดปล่อยเช่นทุกครั้ง

“ก็คุณบอกว่าเหนื่อย”คนอ่อนวัยยิ้มพลางพลิกตัวลงนอนข้างแต่ยังคงโอบเอวไม่ให้อีกฝ่ายลุกหนี รีไวล์สบตาอีกฝ่าย ขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ ร่างบางยักไหล่ ก่อนจะขืนตัวออกจากอ้อมแขนที่คุ้นเคย มือใหญ่จับข้อมืออีกฝ่ายเบาๆ รีไวล์หันไปมองอีกฝ่ายที่มองมาด้วยสายตากรุ่มกริ่ม

“อย่ามาทำหน้าแบบนั้น ฉันไม่ใช่พวกติดสัดตลอดปีแบบแก” คนสูงวัยทำหน้าทะมึงทึงใส่ ทำท่าจะปล่อยมะเหงกให้เด็กโรคจิตที่ทำหน้าเบ้อยู่บนเตียง แจนดึงข้อมือเล็กหวังให้อีกฝ่ายล้มลงหากแต่รีไวล์เป็นพวกที่เจ็บแล้วจำ ชายหนุ่มยื้อไว้โดยแรงทั้งหมด เท้าเล็กยันเตียงไว้ให้ตัวเองล้มลง

“อย่าดื้อสิครับ!”

“แกต่างหากที่ดื้อ ฉันเหนื่อยนะว้อย!”สิ้นเสียงตะโกน เจ้าตัวก็เสียหลักโผเข้านั่งทับแจนที่กอดไม่ยอมปล่อย มือเล็กฟาดหลังกว้างสองทีก่อนจะยอมนั่งนิ่งๆให้อีกฝ่ายกอด ใบหน้าอ่อนวัยซุกลงกับไหล่กว้าง ทั้งสองปล่อยให้เวลาเดินผ่านไปเรื่อยๆฟังเสียงเครื่องปรับอากาศทำงาน เสียงเข็มนาฬิกา และเสียงหัวใจ

“คุณก็รู้…”เสียงทุ้มพูดเสียงอ่อนกับคนในอ้อมกอด ลูบผมนุ่มพลางโยกตัวไปมาเหมือนคุณพ่อปลอบเด็ก รีไวล์ผละออกจากไหล่หนา ถอนหายใจเบาๆใส่คนตรงหน้า นิ้วใหญ่จิ้มมุมปากอีกฝ่ายก่อนจะยกขึ้น แจนกดจูบเบาๆเมื่อคนถูกแกล้งเม้มปากแน่น เด็กหนุ่มตัดสินใจเลื่อนมือไปข้างล่างเพื่อสัมผัสสิ่งที่ยังไม่ได้ปลดปล่อยของคนบนตักที่สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกแตะต้อง

“ว่าผมเป็นคนเอาแต่ใจ”นัยน์ตาสีอ่อนสบสายตากับดวงตาสีเข้มราวกับอ้อนวอน ก่อนจะเคลื่อนใบหน้าเข้าหา ริมฝีปากที่ทาบทับสัมผัสกันอย่างแผ่วเบา จากอ่อนโยนกลายเป็นเร่งเร้า เสียงหวานครางในลำคอเมื่อมืออุ่นเร่งจังหวะ สะโพกมนบดเบียดแก่นกลางอีกฝ่ายผ่านเนื้อผ้า ดวงตาฉ่ำเยิ้มด้วยกามารมณ์ช้อนมองคนรัก แขนเรียวย้ายจากกอดเป็นดึงต้นคออีกฝ่ายมารับจุมพิศแสนหวาน เรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดกันเนิ่นนานริดรอนลมหายใจของกันและกัน รีไวล์ทึ้งกลุ่มผมสีอ่อนของอีกฝ่ายเมื่อความวาบหวามถูกปลดปล่อย

“ยั่วเหรอครับ หืม”ถามเชิงหยอกเย้าพร้อมเลื่อนมือข้างที่เพิ่งปรนเปรอคนรักเข้าแทรกช่องทางนุ่ม ปลายเท้าขาวเกร็งจิกลงบนผ้าปูที่นอน ริมฝีปากฉ่ำเผยอไล่ความร้อนจากร่างกาย แจนกัดฟันไม่ให้ภาพตรงหน้ามาควบคุมสติ ความร้อนที่ตอดรัดสองนิ้วทำให้เด็กหนุ่มอยากกระโจนเข้าใส่คนบนตักเช่นทุกครั้ง

“ม…ไม่ อื้อ… ฉันจะลงโทษแก…ให้รู้ว่า…คนที่กินแกได้ มีแค่ฉันคนเดียว” มือเล็กผลักอกแกร่งให้เอนตัวพิงหัวเตียงยันตัวลุกจากต้นขาแข็งแรง นิ้วเรียวเกี่ยวขอบกางเกงที่หมิ่นเหม่ของตนลงก่อนจะสะบัดออกจากวงขา หัวแม่โป้งเกี่ยวขอบผ้ายืดให้ร่นลงเผยความต้องการของเด็กหนุ่มที่นอนพิงหมอนส่งสายตาแทะโลมเรือนร่างเล็ก

“ไอ้เด็กลามก อ่า…”พูดเชิงต่อว่าอีกฝ่ายแต่ก็เหมือนจะเข้าตัว สะโพกเล็กกดลงบนความร้อนผ่าว ใบหน้าหวานเชิดหน้าขึ้น คนตัวเล็กขยับให้อยู่ในท่าทางที่ถนัด ลิ้นเล็กไล้ริมฝีปากตัวเองเบาๆ นัยน์ตาสีดำสบกับสายตากรุ่มกริ่มของคนใต้ร่าง

“ถ้าแกไปให้ใครกิน อ้า… ฉันจะตัดมันทิ้ง”ตาคมมองภาพตนหน้าอย่างหลงไหล ร่างขาวผ่องขยับกลืนกินความต้องการของเขาจนหมดสิ้น หยาดเหงื่อเกาะระยับบนผิวน่าสัมผัส ผิวเนียนที่ขึ้นสีด้วยความร้อนในร่างกาย มือใหญ่เลื่อนเกาะกุมความอ่อนไหวของอีกฝ่าย เสียงหวานครางอย่างพึงใจ เสียงเฉอะแฉะน่าอายยิ่งทำให้คนสูงวัยลืมความอายไปหมดสิ้น เรียวลิ้นร้อนเข้าดุนดันยอดอกสีหวานข้างหนึ่ง มืออีกข้างรั้งเอวบางเข้าแนบชิด

“ตรงนั้น… อ๊ะ… แจน…”แรงอารมณ์โหมกระหน่ำกลืนกินสติที่มีอยู่ สองร่างกอดก่ายกันในค่ำคืนที่เงียบงัน เสียงครางและคำรามดังกลบเสียงเครื่องปรับอากาศ ความเย็นไม่สามารถดับความร้อนที่เกิดขึ้นบนเตียงกว้างได้ ยิ่งเสียงครางเร่งเร้าเท่าไหร่ ความยับยั้งชั่งใจของเด็กหนุ่มยิ่งลดน้อยลง เรือนร่างที่ขยับสะโพกอยู่ข้างบนนั่นมีอิทธิพลกับอารมณ์มากกว่าเหตุผลเสมอ

“อ้า!!! แก… อื้อ…”รีไวล์ร้องลั่นเมื่ออีกฝ่ายพลิกตัวกดเขาลงบนเตียงนุ่ม ขาทั้งสองถูกแยกออกจากกัน ร่างสูงโถมแรงกระแทกเข้าหา เสื้อยืดสีขาวถูกดึงแน่นยิ่งร่างข้างบนรุนแรงเท่าไหร่แรงที่ดึงก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น

“ด…เดี๋ยวเสื้อผมก็…ขาดกันพอดีสิครับ”พึมพำชิดปากนุ่มก่อนกดจูบ แย่งชิงความหวานจากคนช่างยั่วที่ทึ้งเสื้อจนแทบจะขาดคามือ เด็กหนุ่มขยับความร้อนของตนให้เสียดสีกับจุดไวสัมผัสของอีกฝ่าย เสียงร้องประท้วงดังสั่นเครือ มือเล็กขยับจากดึงเสื้อเป็นจิกแผ่นหลังกว้าง

“อะ… แรงไป… ล…”เสียงพูดขาดห้วงเมื่อคนคุมเกมส์ขยับสะโพกกระแทกเข้าออกเร็วกว่าเดิมกระแทกส่วนปลายย้ำที่จุดเดิมซ้ำๆ สะโพกนุ่มเด้งรับสัมผัสที่ส่งมา อกบางกระเพื่อมตามแรงหายใจถี่ ตาเรียวฉ่ำด้วยน้ำตา บทรักรุนแรงขึ้นเสียจนสมองของรีไวล์ขาวโพลนราวกับอยู่ในความฝัน ดวงตาพร่ามัวไปด้วยม่านน้ำตา เสียงทุ้มกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนที่สติของร่างบางจะดับลง

ไม่โกรธนะครับ

 

แจนลอบมองคนรักที่ยามหลับก็ยังคงขมวดคิ้ว นิ้วเรียวจิ้มลงหัวคิ้วที่เป็นปมเบาๆ ใบหน้าสวยมุ่นลงมากกว่าเดิมพลางซุกหน้าลงกับหมอนใบโต เด็กหนุ่มยิ้มกับท่าทางน่ารักก่อนจะละสายตามาจับจ้องบนหน้าจอเบราว์เซอร์ที่คุ้นเคย เขาพรมนิ้วลงบนแป้นพิมพ์อย่างเคยชิน กวาดสายตามองว่าไม่มีส่วนใดของข้อความผิดพลาดแล้วจึงกดปุ่ม tweet หน้าจอเด้งข้อความที่เขาพิมพ์บนไทม์ไลน์ “ผมมีคนรักแล้วนะครับ น่ารักไหม” พร้อมรูปเจ้าตัวที่ยิ้มแฉ่งข้างกายมีใบหน้าสวยติดคมที่อยู่ในนิทราไม่รับรู้ว่าตนถูกจับภาพ เสียงสวบสาบข้างกายเรียกให้แจนหันไปมอง ชายหนุ่มนั่งทะมึงทึงมองภาพที่ปรากฏบนหน้าจอก่อนจะตวัดมาที่ตัวต้นเหตุ

“แกอยากตายใช่ไหม หา!!!”

End.

อ้ากกกก!!!! นอนตายสิบห้านาที ตอนแรกคิดพล็อตไว้ออกแนวคอเมดี้ไหงกลายเป็นแบบนี้ไปได้นะ //ซับ เพราะนายคนเดียวบอทแจน นายแซะเฮย์โจว นายมีสาวติดเยอะ เพราะนายยยยย นายทำฉันฟิน //ตบตี ภาษาอาจจะแปลกๆ ขอโทษด้วยค่ะ ไม่ค่อยได้แต่งเรทเท่าไหร่ แหะๆ ครั้งหน้าถ้ามีเรท จะปรับปรุงค่ะ

About these ads

About OMU

Hi! I'm Thai. Almost in my WP are yaoi fiction. #KnB #SnK #Free!
This entry was posted in Fic SnK and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to S.Fic SnK : This is Jean’s Time! JeanRi

  1. Peko-peko says:

    ออมซังงงงงง สุดยอดไปเลยค่ะะะะ

    น่ารักทั้งแจนทั้งรีไวล์อย่างกับหลุดออกมาจากทวิต

    ทวิตสุดท้ายนี่มัน…. ///น่ารักมากค่าาาาา

  2. wizlow says:

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    *สกรีมไปไกลกว่าแปดสิบเมตรพร้อมด้วยเลือดกำเดา*
    โอ๊ย ตายๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!!!!! หัวใจจะวาย ฮือออออออออ T/////////T
    บอกตรงๆ อ่านตคอนแรกไม่คิดว่าจะเรทขนาดนี้ 55555555555555555
    (คือต้นเรื่องมาแบบซอฟต์ๆ เลยคิดว่าคงเรทธรรมดาที่เคยอ่านทั่วไปอ่ะ โฮรวววว)
    “ถ้าแกทำอีก… ฉันจะตัดไปให้หมากิน”
    เอ่อะ ……………. แอบขำกับประโยคนี้ 5555555555555555555
    รีไวล์แบบว่าๆๆ หึงซึนโหดอ่ะ แอร๊ยยยยยยยยยย มันกร๊าวมากกกกกก โมเอ้วววววว์
    #เราประทับใจที่ตัวบรรยายตรงนี้มากเลย

    ————–“อะ… แรงไป… ล…”เสียงพูดขาดห้วงเมื่อคนคุมเกมส์ขยับสะโพกกระแทกเข้าออกเร็วกว่าเดิมกระแทกส่วนปลายย้ำที่จุดเดิมซ้ำๆ สะโพกนุ่มเด้งรับสัมผัสที่ส่งมา อกบางกระเพื่อมตามแรงหายใจถี่ ตาเรียวฉ่ำด้วยน้ำตา บทรักรุนแรงขึ้นเสียจนสมองของรีไวล์ขาวโพลนราวกับอยู่ในความฝัน ดวงตาพร่ามัวไปด้วยม่านน้ำตา เสียงทุ้มกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนที่สติของร่างบางจะดับลง——————

    กร๊าซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ *ไม่หื่นนะไม่หื่นจริงจริ๊งงงงงงงงง*
    อ่านแล้วรู้สึกจิกเหมือนผ้าห่มตุ๊กตาอิเน่าบนเตียงเท่าที่จะคว้ามาจิกได้
    เซ็กซี่มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก T///////T
    (ฉากออนท๊อปก็ด้วย โอย ตายๆๆๆ จะตายเพราะคนแก่ออนท๊อป 555555555)
    รอบหน้าขอแจนกับรีอีกก็ดีนะคะ อุฮิ 6v6 #เรทป๋าเอลกับรีก็ดีจ้ะ เชียร์ๆ 55555555

  3. น่ารักสิ☺️☺️☺️☺️

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s